JACEK KACZMARSKI

JACEK KACZMARSKI (1957 - 2004)

Kaczmarski.gif (34770 bytes) Urodził się w Warszawie 22 marca 1957 roku. W 1980 r. ukończył wydział polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Zadebiutował na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie w 1977 r. „Obławą” opartą na motywach utworu Włodzimierza Wysockiego, zdobywając pierwszą nagrodę. Był zafascynowany osobą i twórczością Wysockiego, któremu poświęcił wieloczęściowy utwór pt. „Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego”. Pod koniec lat siedemdziesiątych ukazały się dwie płyty Kaczmarskiego, do których materiał przygotował razem z Przemysławem Gintrowskim i Zbigniewem Łapińskim: „Mury” i „Krzyk”. Stan wojenny zastał go we Francji. Nie wrócił do Polski, osiadł w Niemczech i rozpoczął współpracę z Radiem Wolna Europa. Koncertował również na rzecz Solidarności m.in. w USA, Kanadzie i Izraelu. W 1990 r. powrócił do kraju odbywając tryumfalną trasę koncertową. Największe sale w Polsce dosłownie „pękały w szwach”. Zaczęły wówczas ukazywać się kasety i płyty Jacka Kaczmarskiego, wydawane przez nieznaną jeszcze firmę fonograficzną Pomaton. Programy: „Kosmopolak”, „Dzieci Hioba”, „Głupi Jasio”, „Raj”, a zwłaszcza płyta koncertowa „Live” cieszyły się ogromnym powodzeniem. W latach 1993 – 94 ukazały się dwa kolejne albumy: „Wojna Postu z Karnawałem” (nagrana wraz z P. Gintrowskim i Z. Łapińskim) i „Sarmatia” (zrealizowana wspólnie ze Z. Łapińskim). W 1995 r. wydana została powieść autobiograficzna „Autoportret z kanalią” (Wydawnictwo Wodnika) oraz wywiad-rzeka „Pożegnanie barda”, po czym Jacek Kaczmarski wyjechał na stałe do Australii. Jeszcze przed wyjazdem powstał kolejny program pt. „Pochwała łotrostwa” (Pomaton-Emi 1997). Częste pobyty Kaczmarskiego w kraju pozwoliły mu wiosną 1998 r. nagrać kolejną płytę: „Między nami”. Jest to szczególne wydawnictwo w jego dorobku. Po raz pierwszy bowiem w sesji nagraniowej wzięli udział artyści jazzowi, m.in. trio Janusza Strobla. Koncert w Sali Kongresowej wraz ze wspomnianymi muzykami transmitowany był przez Program 3. Polskiego Radia. Jednocześnie na półki księgarskie trafiła jego nowa powieść pt. „Plaża dla psów” (Muza SA) oraz ekskluzywne wydanie jego poezji: „A śpiewak także był sam” (Wolumen). W 1999 r. ukazały się dwie reedycje na CD płyt: „Mury” (Pomaton) i „Krzyk” (Polskie Nagrania) oraz nowa powieść pt. „O aniołach innym razem” (Wolumen). Rok dwutysięczny przyniósł płytę pt. „Dwie skały” (Polskie Radio SA), tomik poezji z serii Biblioteka Bardów (Twój Styl), wznowienie „Autoportretu z kanalią” (Scutum). W 2001 r. ukazała się nowa powieść "Napój Ananków" oraz płyta "Dwadzieścia (5) lat później". W 2002 r. Polskie Radio wydało płytę "Mimochodem". W marcu 2002 r. Jacek Kaczmarski dowiedział się, że cierpi na zaawansowane stadium raka przełyku. Aby podjąć kosztowne leczenie zorganizowana została w środowisku piosenkarskim kampania pomocy na rzecz Jacka. Odbywały się liczne koncerty z udziałem wielu znanych i nieznanych artystów. Zastosowana terapia wydawała się skuteczna, gdyż nastąpiła remisja nowotworu. Walczył z chorobą dwa lata. Zmarł w Gdańsku 10 kwietnia 2004 r.