REINHARD MEY

Reinhard Friedrich Michael Mey jest główną postacią wśród niemieckich śpiewających poetów. Używa także pseudonimów Frédérik Mey (we Francji), Alfons Yondrascheck oraz Reiner May.

Urodził się 21 grudnia 1942 roku w Berlinie. W 1963 roku zdał niemiecką i francuską maturę we Francuskim Gimnazjum w Berlinie. Po sześciu semestrach na berlińskiej politechnice rzucił studia i całkowicie poświęcił się działalności artystycznej.

W wieku dwunastu lat rozpoczął naukę gry na fortepianie i na gitarze. Pierwsze doświadczenia na scenie zdobył jako nastolatek grając z kolegami ze szkoły w zespołach Rotten Radish Skiffle Guys (Skiflowi Chłopcy Zgniłych Rzodkiewek) (1957) oraz Les Trois Affamés (Trzech Zgłodniałych) (1961). W 1964 r. nagrał swoją pierwszą autorską piosenkę - Ich wollte wie Orpheus singen (Chciałem  śpiewać jak Orfeusz). W tym samym roku wziął udział w legendarnym festiwalu Chanson Folklore International na zamku Burg Waldeck w Hunsrück. W 1967 roku reprezentował Niemcy na Knokke-Festival w Belgii, gdzie podpisał z francuską wytwórnią płytową swój pierwszy kontrakt.

Do 2007 roku wydał 24 albumy studyjne w języku niemieckim. Pierwszy w 1967 Ich wollte wie Orpheus singen, a ostatni w maju 2007 Bunte Hund (Kolorowy pies). Oprócz nagrań studyjnych wydał w języku niemieckim 12 płyt koncertowych. Odniósł również sukcesy we Francji i w Holandii. Jako Frédérik Mey wydał we Francji siedem albumów. Ostatni po 23-letniej przerwie: Frédérik Mey, Vol. 7 – Douce France. Jego teksty można znaleźć również we francuskich podręcznikach dla dzieci. W 1975 r. nagrał w Holandii po holendersku płytę pt. Als de dag van toen (Jak przed rokiem i jednym dniem). Zdobyła ona tytuł podwójnej Platynowej Płyty.

Piosenki Reinharda Meya cechuje duża różnorodność tematów oraz oryginalna muzyka. Artysta wykonuje swoje utwory z dużym poczuciem humoru i bardzo często z autoironią. Na jego twórczość duży wpływ miała francuska chanson. W przeciwieństwie do innych artystów tego nurtu piosenkarz bardzo długo nie angażował się politycznie. Dopiero w końcu lat 90. pojawiły się tematy krytyczno-polityczne: Die Waffen nieder, Sei wachsam, Haimatlos, Frieden, Nein, meine Söhne geb ich nicht (Złóż broń, Bądź czujny, Bezpaństwowiec, Pokój, Nie, moich synów nie oddam) i inne. Poprzez tę twórczość postrzegany jest dziś jako lewicowy liberał. W swych utworach kładzie akcent na uniwersalne wartości: wolność, wyzbycie się przemocy, pokój. W 2003 roku aktywnie występował przeciwko wojnie w Iraku. Jest wegetarianinem i angażuje się w działalność Organizacji PETA na rzecz ochrony zwierząt. Utwory Reinharda Meya odbierane były przez niemieckich krytyków muzycznych i prasę na ogół bardzo pozytywnie i postrzegane jako przeciwwaga kiczowatej Schlagermusik.

Rosnąca popularność artysty, szczególnie w latach 70., niosła z sobą również głosy krytyki. Szczególnie młoda lewica przełomu lat 60. i 70. zarzucała mu brak politycznego zaangażowania i wręcz jawną niechęć do ich przekonań. Mey reagował na to wszystko na swój sposób, śpiewając: …jede Menge Ärger, aber auch jede menge Spaß... (bardzo dużo złości, jak  również wiele radości...)

Poprzez swoją postawę artysta nie utracił przyjaźni ani uznania w oczach politycznie aktywnych kolegów po fachu. W 2003 roku z okazji 60. urodzin Hannesa Wadera odbył się wielki koncert, w którym obok Jubilata wystąpili - Konstantin Wecker i właśnie Reinhard Mey. W sierpniu 2005 roku Reinhard Mey wydał ksiażkę pt: Was ich noch zu sagen hätte (Co miałbym jeszcze do powiedzenia).

Artysta zdobył wiele nagród i odznaczeń. W 2001 roku przyznano mu Krzyż Zasługi I Klasy BRD. Jego wielką pasją są samoloty. Od 1984 roku posiada licencję pilota.

Reinhard Mey mieszka do dziś w Berlinie-Frohnau ze swą drugą żoną Hellą i dwojgiem dzieci. Ma także dom w Kempen na półwyspie Syld, gdzie znajduje spokój i inspirację do dalszej działalności artystycznej.

Na podstawie: Wikipedia - Reinhard Mey opracował Roman Uske, luty 2008